Pogoda i ubieranie: scenariusz zajęć dla 5-latków na listopad
Listopad to dobry miesiąc na rozmowę o pogodzie i ubraniu: za oknem bywa deszczowo i wietrznie, a czasem pada pierwszy śnieg. W tym scenariuszu na około 40 minut pięciolatki rysują pogodę w dzienniku, w zabawie ruchowej są deszczem, wiatrem i śniegiem, układają ubrania w kolejności zakładania i pracują z trzema darmowymi kartami. Na koniec ubierają się do wyjścia do ogrodu, czyli robią to samo naprawdę.
4 darmowe karty pracy do druku z 3 zestawów
Scenariusz dla 5-latków; karty dla dzieci 4–6 lat, więc pasuje też do grup 4- i 6-latków
sala z oknem i wolnym miejscem na dywanie, na koniec szatnia
Cele: dziecko…
nazywa pogodę za oknem i rysuje jej znak w dzienniku pogody,
pokazuje ruchem deszcz, wiatr, śnieg i słońce i zatrzymuje się na sygnał,
układa ubrania w kolejności zakładania i mówi, co zakłada najpierw,
wybiera rzeczy, które przydadzą się w deszcz, śnieg i upał,
ubiera się do wyjścia w ustalonej kolejności i prosi o pomoc, gdy jej potrzebuje.
Pomoce
trzy darmowe karty pracy: „Dziennik pogody”, „Jaka pogoda, takie ubranie”, „Co zakładam najpierw?”; dla chętnych czwarta: „Spacer w każdą pogodę”,
kosz z ubraniami: skarpetki, spodnie, sweter, kurtka, czapka, buty i kalosze (mogą być rzeczy lalek),
kredki i ołówki,
ubrania dzieci w szatni.
Przebieg
5 minZa oknem. Patrzymy przez okno, nazywamy pogodę i rysujemy pierwszy znak w „Dzienniku pogody”.
5 minZabawa ruchowa „Jaka pogoda?”. Deszcz — przeskakujemy kałuże, wiatr — kołyszemy się jak drzewa, śnieg — powoli opadamy, słońce — wyciągamy ręce.
10 minUbrania po kolei. Na dywanie układamy ubrania z kosza w kolejności zakładania.
10 minPraca przy stolikach. „Jaka pogoda, takie ubranie” i „Co zakładam najpierw?” na dwóch stolikach, potem zamiana.
10 minUbieramy się do ogrodu. Zakończenie w szatni: ubieranie się w ustalonej kolejności przed wyjściem.
Czas jest orientacyjny. Etapy możesz skrócić, pominąć albo rozłożyć na dwa dni — zależnie od grupy.
Za oknem: listopadowa pogoda w dzienniku
Podejdźcie do okna. Zapytaj: co widać? Czy pada, czy wieje, czy ludzie niosą parasole? Pokaż ramkę z symbolami na karcie „Dziennik pogody”: słońce, chmura, chmura z deszczem, płatek śniegu, chmura z błyskawicą i wiatr. Wybrane dziecko rysuje znak dzisiejszej pogody w pierwszym okienku. Powieście kartę przy oknie i przez pięć dni rysujcie kolejne znaki o tej samej porze, a w piątek policzcie, jakiej pogody było najwięcej.
Zabawa ruchowa „Jaka pogoda?”
Zadbaj o odstępy i wolne miejsce bez krzeseł. Kałuże przeskakujemy w miejscu, bez biegania.
Umówcie się na cztery ruchy: deszcz — przeskakujemy niewidzialne kałuże, wiatr — kołyszemy się z rękami w górze jak drzewa, śnieg — powoli opadamy na dywan jak płatki, słońce — wstajemy i wyciągamy ręce.
Wołasz pogodę, a dzieci zmieniają ruch. Zaczynaj powoli, potem szybciej. Na hasło „burza” wszyscy kucają i zakrywają uszy, a na „po burzy” wstają.
Ubrania po kolei: co zakładam najpierw?
Wysyp ubrania z kosza na dywan. Zapytaj, co założyć dziś do ogrodu, i niech dzieci po kolei dokładają rzeczy do rzędu: skarpetki przed butami, spodnie przed butami, sweter przed kurtką. Niektóre kolejności różnią się w rodzinach, np. czy pierwsza jest czapka, czy kurtka; wtedy obie odpowiedzi są dobre. Przy kaloszach zapytaj: na jaką pogodę?
Trzy darmowe karty pracy
Na karcie „Jaka pogoda, takie ubranie” są trzy rzędy: deszcz z kałużą, śnieg z bałwanem i słońce nad plażą, a przy każdej pogodzie cztery rzeczy, np. kalosze, sandały, płaszcz przeciwdeszczowy i okulary przeciwsłoneczne. Dziecko koloruje dwie, które się przydadzą. „Co zakładam najpierw?” ma cztery rzędy po dwie rzeczy: buty i skarpetki, spodnie i buty, koszulka i kurtka, kurtka i sweter. Na karcie są tylko pary z jedną dobrą odpowiedzią.
Pogoda i ubranie: zanim dziecko pokoloruje rzecz, niech powie, dlaczego się przyda. Upał w listopadzie może dziwić, więc zapytajcie, kiedy jest taka pogoda.
Co zakładam najpierw: dziecko może sprawdzić odpowiedź na sobie, np. pokazać skarpetkę w bucie.
Kto skończy wcześniej, rysuje na odwrocie, w co jest dziś ubrane, albo bierze kartę „Spacer w każdą pogodę” z zestawu „Dzień Wolontariusza”: prowadzi smycze po kropkach na sześciu obrazkach — w słońcu, w deszczu, w śniegu, w wietrze, wieczorem i między kałużami — i przy każdym mówi, czym opiekun psa chroni się przed pogodą.
Przejdźcie do szatni. Dzieci ubierają się w kolejności z dywanu, a ty przypominasz ją pytaniem: co teraz? Zamki i sznurówki bywają trudne; dziecko może poprosić o pomoc kolegę albo dorosłego, a prośba o pomoc też jest samodzielnością. Jeśli pogoda nie pozwala wyjść, zakończcie ubieraniem misia albo lalki z kosza.
Cele zajęć w konspekcie
W konspekcie uwzględnij obserwację pogody, odczytywanie symboli pogody, dobór ubrania i kolejność ubierania. W szatni daj dzieciom czas na samodzielną próbę i przypomnij, że mogą poprosić o pomoc. Na kolejny dzień pasuje scenariusz o znakach drogowych i symbolach, w którym dziennik pogody też się przydaje.
Cały zestaw: 50 kart o samodzielności
W zestawie „Samodzielny przedszkolak” jest 50 kart, m.in. „Zapinamy zamki”, „Przód czy tył?”, „Wracam ze spaceru”, „Zgubione w szatni” i „Ubranie na jutro”, na której dziecko z dorosłym sprawdza pogodę na następny dzień. Karta „Dziennik pogody” pochodzi z zestawu „Znaki i symbole wokół nas”.
Pytania nauczycielek
Czy scenariusz pasuje do grupy 4-latków albo 6-latków?
Tak. Karty pracy są przygotowane dla dzieci 4–6 lat. Z 4-latkami układajcie ubrania na dywanie razem i ograniczcie się do czterech rzeczy; 6-latki mogą prowadzić dziennik pogody same przez cały tydzień.
Co, jeśli w listopadzie nie pada ani nie wieje?
Rysujecie taką pogodę, jaka jest. Dziennik pokazuje, co widać za oknem, a nie to, czego spodziewamy się w listopadzie. O deszczu i śniegu porozmawiacie przy karcie „Jaka pogoda, takie ubranie”.
Gdzie znaleźć materiały do druku?
Trzy darmowe karty wydrukujesz w PDF A4 ze stron kart powyżej. Pozostałe darmowe karty są w katalogu.