Zabawy o emocjach w przedszkolu: rozmowa z kartami pracy
Nie każde dziecko potrafi nazwać to, co czuje. Zabawy o emocjach w przedszkolu pomagają rozpoznawać uczucia i rozmawiać o różnych reakcjach na tę samą sytuację. Zacznijcie od min i gestów w kręgu, potem sięgnijcie po trzy darmowe karty pracy z zestawu „Emocje i zachowania”, a na koniec wypróbujcie zabawę oddechową „Balonik w brzuchu” z ebooka „Doraźne zabawy dla przedszkolaków”.
3 darmowe karty pracy do druku z 1 zestawu
Dla dzieci w wieku 4–6 lat; pomysły na zabawy i pracę z kartami
Gdy dziecko mówi, że bohater karty czuje złość, a inne dziecko, że smutek, obie odpowiedzi mogą rozpocząć rozmowę. Zapytaj: „po czym to poznajesz?”.
Mówimy o postaciach z kart i o „kimś”, nie o konkretnym dziecku z grupy. Dziecko samo decyduje, czy opowie o sobie.
Udział jest dobrowolny. Dziecko może patrzeć albo pokazywać minę bez mówienia.
Karty i zabawy nie są testem ani narzędziem diagnostycznym. Jeśli coś w zachowaniu dziecka niepokoi, porozmawiaj z rodzicami i specjalistą; przy podejrzeniu krzywdzenia postępuj zgodnie ze standardami ochrony małoletnich w placówce.
Trzy zabawy w kręgu bez rekwizytów
Lustro min (3 minuty): dziecko robi minę, grupa powtarza ją jak lustro i zgaduje nazwę uczucia: radość, smutek, złość, strach. Najpierw ty pokazujesz, potem chętne dzieci.
Co mówi ciało (3 minuty): pokazujesz uczucie bez twarzy, samą postawą: opuszczone ramiona, zaciśnięte pięści, podskoki. Dzieci zgadują. Potem zamiana ról. To przygotowanie do karty „Co mówi ciało?” z zestawu.
Kiedy tak się czuję (5 minut): podajesz uczucie, a chętne dzieci kończą zdanie „Cieszę się, gdy…”. Bez kolejki i bez wymuszania; wystarczy kilka głosów.
Praca z kartami: od miny do sytuacji
Trzy karty w tej kolejności prowadzą od rozpoznawania miny, przez dopasowanie uczucia do sytuacji, do historyjki, w której uczucia bohaterki zmieniają się w czasie. Dzieci mogą pracować w parach: jedno pokazuje, drugie nazywa.
Na karcie są trzy sytuacje: wyłączona bajka, zwiędnięty kwiatek i ucieczka przed burzą. Przy każdej zapytaj najpierw „co się stało?”, dopiero potem „co czuje?”.
Dopytaj o różne odpowiedzi: „czy to dziecko mogło się przestraszyć, zezłościć albo poczuć coś innego?”. Pokaż, że na tę samą sytuację można zareagować inaczej.
Na koniec „co może zrobić to dziecko?”. W zestawie są do tego osobne karty „Co pomoże?” i „Jak pomóc?”; wśród darmowych kart tego zadania jeszcze nie ma.
Na zakończenie: Balonik w brzuchu
Zabawa oddechowa z ebooka „Doraźne zabawy dla przedszkolaków”.
Czas
3–5 min
Grupa
6–28 dzieci
Miejsce
mała sala
Ustawienie
w kręgu
Charakter
wyciszająca, cicha
Materiały
Nic. Wystarczą dzieci i sala.
Powiedz dzieciom
Połóżcie rękę na brzuchu. Wdech — balonik rośnie i podnosi rękę. Wydech — balonik się kurczy. Pomyślcie, jaki kolor ma wasz balonik.
Przebieg
2 min Pięć spokojnych oddechów. Licz na palcach. Między oddechami zapytaj szeptem dwoje dzieci o kolor balonika.
2 min Balonik ucieka: długi wydech z cichym sss, ręka opada razem z brzuchem. Trzy razy, coraz dłużej; ostatni bezgłośnie.
Na koniec
Ręce zostają na brzuchu jeszcze przez chwilę ciszy.
Gdy nie działa
Chichot na starcie jest normalny. Jedna runda z prychaniem, potem cicha.
Młodsi i starsi
Najmłodsi oddychają z grupą, z ręką na brzuchu; starsi wydłużają wydech i liczą sami.
Bezpieczeństwo
Nikt nie wstrzymuje oddechu ani nie oddycha głęboko na siłę.
Ebook oznacza zabawę „Balonik w brzuchu” jako przeznaczoną dla grupy 3–6 lat. Karty pracy są przygotowane dla dzieci 4–6 lat; młodsze dzieci mogą oglądać obrazki i pokazywać miny bez wypełniania karty.
Co zrobić, gdy dziecko mówi o czymś trudnym z domu?
Wysłuchaj dziecka spokojnie, nie wypytuj przy grupie i nie naciskaj na szczegóły. Jeśli podejrzewasz krzywdzenie, postępuj zgodnie ze standardami ochrony małoletnich obowiązującymi w placówce i nie kontaktuj się samodzielnie z osobą podejrzewaną o krzywdzenie. W razie bezpośredniego zagrożenia dzwoń pod 112.
Czy jest karta z „kodeksem” albo zasadami grupy?
W zestawie „Emocje i zachowania” są karty „Dobre czy złe?” o zachowaniach, nie ma osobnego kodeksu przedszkolaka. Zasady grupy najlepiej spisać razem z dziećmi na dużym arkuszu.
