Zabawy matematyczne w przedszkolu: scenariusz z kasztanami i karty pracy
Kasztany, żołędzie i liście ze spaceru wystarczą do jesiennych zabaw matematycznych: dzieci je liczą, układają w rytmy i porządkują od najmniejszego do największego. Do tego kostka w zabawie ruchowej i pięć darmowych kart pracy przy stolikach, a sześciolatki dodatkowo odejmują na kasztanach. Scenariusz zajęć trwa około 40 minut.
5 darmowych kart pracy do druku z 4 zestawów
Dla dzieci w wieku 4–6 lat; pomysły na zabawy i pracę z kartami
przelicza kasztany w zakresie dostępnym dla siebie (do 5 albo do 10) i mówi, gdzie jest więcej,
kontynuuje rytm z kasztanów i liści, a potem na karcie,
układa trzy przedmioty od najmniejszego do największego,
rozpoznaje trójkąt i koło na obrazku,
6-latki: zabierają kilka kasztanów z grupy i mówią, ile zostało.
Pomoce
pięć darmowych kart pracy: „Uzupełnij: w ogrodzie”, „Od najmniejszego”, „Domek z figur”, „Wagony pełne kształtów”, „Kto zostanie?”,
koszyk kasztanów albo żołędzi (zamiennie klocki lub nakrętki), kilka liści,
duża kostka do gry i dwie obręcze albo szarfy jako „koszyki”,
kredki i ołówki.
Przebieg
5 minLiczymy na powitanie. Każde dziecko bierze z koszyka tyle kasztanów, ile pokazujesz na palcach.
5 minZabawa ruchowa z kostką. Rzut kostką: tyle podskoków, kroków albo klaśnięć, ile oczek.
5 minRytmy i szeregi z kasztanów. Kasztan, liść, kasztan… oraz trzy kasztany od najmniejszego.
15 minPraca przy stolikach. Karty z rytmem, wielkością i figurami; 6-latki dodatkowo „Kto zostanie?”.
5 minIle zostało? (6-latki). Kasztany w dłoni: kilka znika, ile zostało?
5 minSprzątanie z liczeniem. Kasztany wracają do koszyka po pięć.
Czas jest orientacyjny. Etapy możesz skrócić, pominąć albo rozłożyć na dwa dni — zależnie od grupy.
Cele zabaw matematycznych w konspekcie
Zapisuj cele jako czynności, które widać: „dziecko przelicza kasztany, dotykając każdego”, „dziecko kontynuuje rytm z dwóch elementów”. To łatwiej ocenić po zajęciach niż „rozwija myślenie matematyczne”.
Dostosuj zakres: część dzieci liczy do 5, część do 10. Jeśli dzieci liczą na razie do 5, przy sześciu oczkach rzućcie ponownie albo policzcie je razem z dorosłym.
Jedna umiejętność na jedną zabawę: osobno liczenie, osobno rytm, osobno porównywanie wielkości.
Kasztany i żołędzie to małe elementy. Przy młodszych dzieciach pilnuj, żeby nie trafiły do buzi, albo zamień je na duże klocki.
Jesienne zabawy matematyczne z kasztanami
Liczymy na powitanie: pokazujesz na palcach liczbę, a dziecko bierze tyle kasztanów z koszyka i liczy je na głos, kładąc przed sobą. Potem porównujecie z sąsiadem: kto ma więcej, kto mniej, a może tyle samo?
Zabawa ruchowa z kostką: dziecko rzuca dużą kostką, grupa liczy oczka, a potem robi tyle podskoków, kroków albo klaśnięć. Wersja z „koszykami”: dziecko wkłada do obręczy tyle kasztanów, ile wypadło oczek. Przy podskokach i krokach zachowajcie odstępy, bez biegania.
Rytmy z kasztanów: ułóż na dywanie „kasztan, liść, kasztan, liść” i poproś, żeby dzieci dokładały dalej. Starsze dzieci mogą ułożyć rytm z trzech elementów: kasztan, żołądź, liść.
Od najmniejszego: każde dziecko wybiera trzy kasztany różnej wielkości i układa je od najmniejszego do największego. Sąsiad sprawdza.
Pięć darmowych kart pracy z matematyki
Karty obejmują rytmy, wielkość, figury i odejmowanie: „Uzupełnij: w ogrodzie” to rytmy z kwiatków, listków, słońc i chmurek, „Od najmniejszego” — numerowanie piłek, domków i misiów według wielkości, „Domek z figur” — szukanie trójkątów, a „Wagony pełne kształtów” — skreślanie rzeczy o innym kształcie. „Kto zostanie?” to odejmowanie na obrazkach dla 6-latków: kropki mówią, ile zwierzątek odejdzie, a dziecko skreśla je i wpisuje, ile zostało.
Sześciolatki pracują w parach. Jedno dziecko kładzie na stole na przykład 7 kasztanów, mówi „zabieram 2” i odsuwa je. Drugie przelicza, ile zostało, i podaje wynik. Potem dzieci zamieniają się rolami. Tak jak na karcie „Kto zostanie?” znają liczbę początkową i liczbę zabieranych elementów, a ustalają, ile zostało.
Gdy dzieci radzą sobie swobodnie, zapisz działanie na tablicy, np. 7 − 2 = 5, i przeczytajcie je razem. Więcej rachunków na obrazkach jest w zestawie „Dodawanie i odejmowanie”.
Wystarczą drobne przedmioty, które da się policzyć i porównać: klocki, nakrętki, guziki, szyszki. Przy młodszych dzieciach wybierz większe, których nie da się włożyć do buzi. Do rytmów przydadzą się dwa rodzaje przedmiotów w dwóch kolorach.
Czy scenariusz nadaje się dla 4-latków?
Tak, bez części o odejmowaniu. Z czterolatkami liczcie do 5, rytm układajcie z dwóch elementów i dajcie do wyboru dwie karty: rytm i „Od najmniejszego”.
Jak sprawdzić, czy cele zajęć zostały osiągnięte?
Obserwuj podczas zabaw, nie tylko na kartach: kto liczy, dotykając każdego kasztana, kto kontynuuje rytm bez podpowiedzi, kto układa szereg od najmniejszego. Karta przy stoliku to jedna z okazji do obserwacji, a nie sprawdzian.